ഉറവ

                                

                                    ഒരു വാക്കിന്‍റെ -

                                    മൗനത്തിനപ്പുറം 

                                    പെയ്യ്ത വാചാലതയാണ് 

                                    എന്‍റെ കന്നിമഴ .

                                    ഇനിയീ വസന്തത്തെ -

                                    കുളിര്‍പ്പിക്കുവാന്‍ 

                                    ഉറവ തേടി -

                                    ആഴ്ന്നുപോയ 

                                    വേരുകളെ 

                                    ഞാന്‍ അറുത്തുനീക്കട്ടെ ,

                                    വേരറ്റ മരത്തില്‍ 

                                    പൂക്കുന്ന യവ്വന-

                                    തുടിപ്പുകള്‍ക്ക് 

                                    നീരായ് ..

                                    നിലയ്ക്കാത്ത 

                                    പെയ്യ്ത്തില്‍ 

                                    നനഞ്ഞ് 

                                    ഉറഞ്ഞ 

                                    ജലകണം 

                                    ഒരു മേഘപാളിയായ് 

                                    കണ്‍ഗോളത്തില്‍ 

                                    ഘനീഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് ,

                                    ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത 

                                    ജലത്തിന്‍റെ 

                                    ഉറവയായ് 

                                                                                                               രമ്യ പവനന്‍              

 

                           

                               ഇലയെഴുത്ത് 

                                      ശിശിരത്തിലടര്‍ന്ന -

                                      സ്വപ്നങ്ങളെ

                                      ചേര്‍ത്തു വെച്ച് 

                                      ഇന്നലെകളുടെ ചായമണിഞ്ഞ്‌ 

                                      ഹരിതത്തിന്‍നൊമ്പരത്തിലുണര്‍ന്ന -

                                      ഈ ഇലയെഴുത്ത് 

                                      നിന്‍റെ മഴപുസ്തകത്തിന്‍-

                                      താളിലമര്‍ന്ന് 

                                      ഉണക്കുവീണ സിരയുടെ 

                                      തിരുശ്ശേഷിപ്പായി ,

                                      വിറങ്ങലിച്ചു .

                                      ഇന്നിവരും വേനലില്‍ -

                                      പെയ്യുമെന്ന് നിനയ്ക്കുംമഴയില്‍ 

                                      നനഞ്ഞ്‌ 

                                      എനിക്ക് പുനര്‍ജനിക്കണം .

                                      എന്‍റെ കൌമാരത്തിന്‍റെ -

                                      മുറ്റത്ത് .

                                      ഓരോ നിമിയിലും 

                                      മാറിവന്ന നിറങ്ങളുടെ -

                                      പച്ചപ്പില്‍ .

                                      പൂക്കാതെ പോയ -

                                      മോഹമരത്തിന്‍റെ ചുവട്ടില്‍ ,

                                      ബാക്കിവെച്ച പ്രണയം 

                                      ഒരു മാത്രാ പങ്കിടണ്ടേ ??