Wednesday, 25 December 2013

                              നിഴല്‍മരം 

             
                                       വഴിമാറി മേവുന്ന -
                                       കന്യാവനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ 
                                       ഒരു നിഴല്‍മരം .
                                       പൂക്കാതെ പോയചില്ലയിലെ ,
                                       തളിര്‍ക്കാതെ പോയ ഇലയോര്‍മ്മകളെ -
                                       തഴുകി ,ഇടക്കണയാറുണ്ട് ,
                                       കൂട്ടംതെറ്റിയെത്തിയ -
                                       കടുത്ത കിനാപക്ഷികള്‍ .
                                 
                                       വിറകൊള്ളും ശയിത്യരാവിന്‍ 
                                       മാറിടം പിളര്‍ന്നൊഴുകിയ -
                                       നറും പാലിലമര്‍ന്നുറഞ്ഞ  -
                                       മൌനത്തെ 
                                       തട്ടിയുണര്‍ത്താറുണ്ട് 
                                       എന്നോ വലയം ചെയ്യ്ത -
                                       വിഷാദാത്മകത .

                                       വേരുടലിലെവിടെയോ -
                                       ഉറക്കം നടിച്ച് ,
                                       ഋണാത്മകതയിലാണ്ട് ,
                                       പതിയിരിക്കുന്നുണ്ട് 
                                       ഭ്രമാത്മകതയുടെ നാമ്പുകള്‍ .
 
                                       ആതിരക്കുളിരിന്‍ നിറവായ്‌ 
                                       ഒന്നെത്തിനോക്കി -
                                       പറയാതെ പോയ പ്രണയവും 
                                       പൂക്കാത്ത ചില്ലയില്‍ ,
                                       ഊയലാടി മറഞ്ഞ 
                                       കൌമാര സ്വപ്നങ്ങളും 
                                       ഓര്‍മയുടെ ഏതോ തീരത്തിരുന്നു 
                                       കൊത്തംക്കല്ലാടുന്നുണ്ട് .

                                       ഇടക്കണയുമെന്ന് നിനയ്കും 
                                       പേരറിയാ കാറ്റിനൊപ്പം ,
                                       നൃത്തംവെക്കുവാന്‍ വെമ്പും കാമനയും 
                                       ബാക്കിയായ സുരതമോഹത്തില്‍ലയിച്ചു .

                                       ഉണക്കുവീഴുമ്പോഴും ,
                                       നിഴല്‍മാത്രയില്‍ മരുവുമാ -
                                       മരസ്വപ്നത്തിന്‍റെ ചില്ലയില്‍ 
                                       ഒരു തളിര്‍കൂമ്പിനായ് 
                                       കണ്ണേരു വീഴാതെ കാത്തുവെച്ച് ,
                                       കാണിക്കയര്‍പ്പിച്ച് -
                                       ഒരു നിഴല്‍മരം .




                                                                                                                     
                                                                                                              രമ്യ പവനന്‍