Friday, 21 February 2014

                               മാറുന്ന അക്ഷരങ്ങള്‍  


                                     ഒരു ചുവന്ന പൂവിന്‍റെ --
                                     ദലങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് 
                                     എന്നിലെ  അമ്പത്തൊന്നക്ഷരങ്ങള്‍ -
                                     പിഴച്ചത് .
                                     ലിഖിതമുദ്രകള്‍ പഴകിയപ്പോള്‍ ,
                                     ചില്ലുകള്‍ ഉടഞ്ഞു .
                                     വട്ടെഴുത്തും കോലെഴുത്തും -
                                     വംശനാശം വന്ന,
                                     സിംഹവാലന്‍കുരങ്ങുകളാണ് .
                                      അമ്പത്തൊന്നക്ഷരാളികള്‍ 
                                      മുത്തശ്ശികഥയായപ്പോള്‍ ,
                                      പുതിയ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലുകളുണര്‍ത്തി -
                                      സമ്മര്‍ദരാഷ്ട്രീയങ്ങള്‍ ,
                                      ഇരകളെ സൃഷ്ട്ട്ടിച്ചുകൊണ്ട് -
                                      നവവേദികകള്‍ ഒരുക്കി .
                                      നിയമപ്പ ലകകള്‍ ഭാരമേറി ,
                                      ഇടതുവശത്തേക്കുചരിഞ്ഞു .
                                      അപ്പോള്‍ തെക്ക് നിന്ന് വടക്കോട്ട്‌ -
                                      നടത്തിയ യാത്രകള്‍ ,
                                      ആരെയോ ഒന്നുകുലുക്കി -
                                      നിലം പതിപ്പിച്ചു .
                                      ഇപ്പോഴും ഭാഷകുതുകികള്‍ -
                                      തര്‍ക്കത്തിലാണ് .
                                      മലയാളഭാഷയില്‍ -
                                      അമ്പത്തൊന്നക്ഷരങ്ങള്‍ 
                                      തിരുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു .
                                      പുതിയകണക്കവതരിപ്പിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ,
                                      ഒന്നു നിശബ്ദമാകു -
                                      ഇപ്പോഴും ആരൊക്കെയോ -
                                      യാത്രയിലാണ് .



                                                                                                                      രമ്യ പവനന്‍   
         
                                                                                      
                                     
 

Friday, 14 February 2014

                            സിനോപ്സിസ്  

   

                         ഒരു വാക്കിന്‍റെ മുനമ്പത്ത് സീതയും  
                         മറുവാക്കിന്‍റെ മുനമ്പത്ത് ഊര്‍മിളയും .
                         നൂറുവാക്ക്ദ്ധോരണിയുടെ ഒഴുക്കില്‍ -
                         വിള്ളല്‍ വീണപ്പോഴാണ് ,
                         പുരാണത്തിന്‍റെ തടയിടല്‍ .
                         ഒരുവള്‍ വിചാരനയാഗ്ര  സൃഷ്ടിച്ചപ്പോള്‍ 
                         മറുവള്‍ പൊട്ടിത്തെറിയില്‍ ഒഴുകിയ ലാവയായ് ,
                         പുനര്‍വായനയുടെ കിളിവാതിലിലൂടെ 
                         അരിച്ചിറങ്ങി വന്നു .


                        ഉരുക്കുദേഹങ്ങള്‍ ,
                        അടിയന്തിരാവസ്ഥയില്‍ 
                         ഉരുകിയോലിച്ചപോഴും 
                         ഉറച്ചകരുത്തില്‍ ,
                         നിലകൊണ്ട ശംബൂക പത്നി ,
                         ആയിരം തേങ്ങലുകളുടെ ,
                         കവാടങ്ങളെ ഭേദിച്ചു .


                         പെണ്ണെഴുത്തിന്‍റെ ,
                         തുഞ്ചത്തിരുന്ന് ,
                         ഊയലാടുന്ന പെണ്‍കിളികള്‍ ,
                         കൂട്ടത്തോടെ പറന്നു 
                         പെണ്‍വസന്തം തേടി 
                         സെമിനാര്‍ ഹാളുകളിലേക്ക് .
                         വീണ്ടുവിചാരങ്ങളിലൂടെ 
                         സീതയും ,ഊര്‍മ്മിളയും 
                         സിനോപ്സിസുകളില്‍ ,
                         പൂക്കളായി വിരിഞ്ഞു .
                         സഹതാപകണ്ണിക സൃഷ്ടിച്ച് ,
                         ശംബൂക പത്നിയും .

                         ബഹിരാകാശത്തെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ,
                         ഫിനിക്സ്പക്ഷിക്ക് 
                         ആദരാഞ്ജലികള്‍ അര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് 
                         വെടിയുണ്ടയെ പിളര്‍ത്തിയ -
                         മസ്തിഷ്കത്തിന്‍റെ കരുത്തിനെ ,
                         വാനോളം പുകഴ്ത്തി 
                         ആരംഭിക്കാം ..
                         വരൂ ,നമുക്ക് രാമനെ -
                         വിമര്‍ശിക്കണ്ടേ ??
                                   
  


                                                                                                 രമ്യ പവനന്‍