Saturday, 11 May 2013

                               നിലതെറ്റിയ ഞാറ്റുവേല 


                                                   ഒരു ജന്മത്തിന്‍റെ -
                                                    ഞാറ്റുവേല പെയ്യ്ത്തില്‍ 
                                                    നന്നഞ്ഞ വയലാണിത് .
                                                     നിന്‍റെ മനസിനെ ഹരിതമാക്കിയ -
                                                     ഓര്‍മകളുടെ കാറ്റില്‍ '
                                                     ആ കതിരുകള്‍ ഉലയുന്നുണ്ട് 
                                                      ഉര്‍വരതയുടെ -
                                                      ഗര്‍ഭത്തില്‍മുളച്ച വിത്തുകള്‍ '
                                                      ഞാറ്റുവേല കുളിരില്‍'
                                                      വളര്‍ന്നു 
                                                      മുളപൊട്ടിയെത്തിയ സ്വപ്നങള്‍ക്ക് 
                                                      നീ കളിവീടായ് 
                                                      പൈതൃകത്തിന്‍ പൊന്‍  കിരണം 
                                                      നേദിച്ച് '
                                                      ഇന്നലെകളെ  നീക്കി -
                                                      നാളെയുടെ ഉണര്‍ത്തുപാട്ടെകി -
                                                      വളര്‍ത്തിയ '
                                                      നിന്‍ സിരകളുടെ ബാക്കിയായ് -
                                                      തീര്‍ന്ന കതിരുകള്‍ 
                                                      മരമായ്‌ വളര്‍ന്ന നിന്‍ -
                                                      സ്വപ്നത്തിന്‍ 
                                                      കട കൊയ്യുന്നു 
                                                      വിള കൊയ്യും കൊയ്യ്തരിവാളിനാല്‍ 
                                                      പൊക്കിള്‍കൊടിയറുക്കുന്നു .
                                                      നിന്നെ വിവസ്ത്രയാക്കുന്നു .
                                                      കണീരിന്‍ അമ്ലത്വം 
                                                      നക്കി രുചിക്കുന്നു .
                                                      ഇന്നു 
                                                      വ്രണിതമായ മനസ്സ് '
                                                      നിലതെറ്റി എത്തിയ '
                                                      ഞാറ്റുവേല പെയ്യ്തിന്‍ '
                                                      ഉഷ്ണത്തില്‍ 
                                                      ഉരുകുന്നുണ്ട് '
                                                      തകര്‍ന്ന ഗര്‍ഭപാത്രത്തിന്‍ 
                                                      ഭാരം പേറി .




                                                                                                                    രമ്യ പവനന്‍  

Friday, 5 April 2013


                          പുസ്തകത്തിലെ മയില്‍പ്പീലി 

                                                             
                                            മാനം കാണിക്കാതെ
                                            മഴവില്ലിനെ അറിയിക്കാതെ
                                            മനസ്സില്‍ ഒളിപ്പിച്ച
                                            മയില്‍‌പീലി കുഞ്ഞുങ്ങള്‍
                                            ഇന്നു വളര്‍ന്നു
                                            നിന്‍റെയും എന്‍റെയും
                                            സ്വപ്നങ്ങളെ
                                            ഓരോ പീലികളായി
                                            പുസ്തകതാളില്‍
                                            ചേര്‍ത്തുവെച്ചു
                                            പെറ്റ് വീഴുന്ന '
                                            കുഞ്ഞിനെ പോലെ
                                            കണ്‍ചിമ്മിയ ,
                                            മയില്‍‌പീലികല്‍
                                            പുസ്തകത്തിലിരുന്നു ,
                                            ജീര്‍ണ്ണിച്ചു .
                                            ഇന്നു ,
                                            നിന്‍റെ സ്വപ്നത്തില്‍
                                            കരിഞ്ഞ പീലിയുടെ
                                            ഒരു തുണ്ടെകിലും
                                            ബാക്കിയുണ്ടോ ?




                                                                                                      രമ്യ പവനന്‍  
        





                       


               

Friday, 29 March 2013

                                                      

                                      സങ്കേതം

                     ആരവങ്ങളുടെ  ആഴങ്ങല്‍ക്കപ്പുറത്ത്,
                     വികാരത്തിന്‍റെ  ലോകമുണ്ട് .
                     കണ്ണീരിനു ഉപ്പുരസമെന്നു , 
                     എനിക്ക് മനസിലാക്കിത്തന്നവന്‍ 
                     അറിയാതെ പോയ ഇടം 

                     ലോകത്തിന്‍റെ വാതായനം തുറന്ന് 
                     നീലച്ച ആകാശത്തിലേക്ക് പറക്കാം 
                     നവ്യാനുരാഗങ്ങളെ മനസ്സിലേറ്റി താലോലിക്കാം . 
                     പൂവിനേയും പൂമ്പാറ്റയെയും തേടാം 
                     നിറങ്ങളില്‍ നിന്നും നിറങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങാം 
                     സങ്കല്പത്തിന്‍റെ തേരില്‍ രമണനും ചന്ദ്രികയുമാകാം .
                     ചിരമായ ലോകത്തില്‍ നിന്നും 
                     അപരിചിതമായ ലോകത്തിലേക്ക് ,
                     ഒരു പ്രയാണം .
                     സ്ഥിരതയില്‍ നിന്ന് അസ്ഥിരതയിലേക്ക് 
                     ഒരു എത്തിനോട്ടം .
                     ഈ ലോകത്തില്‍ കാമിയും കാമുകിയും ഞാന്‍ തന്നെ 
                     ഇവിടെതത്ത്വചിന്തയ്ക്ക്എന്ത്പ്രസക്തി ?
                     ഇവിടെ വിപ്ലവത്തിന് എന്ത് കാര്യം ?
                     ആത്മാശംത്തെതേടിയുള്ളപ്രയാണത്തില്‍ ,
                     'മരണം 'വിരുന്നുകാരനായേക്കാം .
                     വികലമായ ജല്പനങ്ങള്‍ ആയി നിനയ്ക്കാം  
                     എന്‍റെ വാക്കുകള്‍ 
                     ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തി രയിള ക്കത്തില്‍.
                     ഞാന്‍ ഒന്ന് നനഞ്ഞോട്ടെ 
                     ആ നനവ് നിനവുകളായി 
                     എന്നിലെ പനിച്ച കിനാക്കള്‍ക്ക് 
                     ഉണരവേകട്ടെ ........................




                                                                                                             രമ്യ പവനന്‍  
            



Monday, 11 March 2013

       

                            പെയ്തിറങ്ങിയ പുതുമഴ 

                  
                                                    തപിക്കുന്ന മണ്ണിന്‍റെ മാറില്‍ ,
                                                    പെയ്തിറങ്ങിയ തൂമുത്ത് 
                                                    നിന്നില്‍ ബാല്യത്തിന്‍ 
                                                    സുഗന്ധം നല്‍കുന്നു.
                                                    നിനക്കന്യമായ സ്വപ്നം 
                                                    ഏതോ പേരറിയാ കിളിയുടെ ,
                                                    മൌനം പോലെ ഉറയുന്നു         
                                                    വിജനതയില്‍ വിലയം പ്രാപിച്ച 
                                                    നിന്‍റെ യവ്വനം ,
                                                    ഇന്നു താപം
                                                    കത്തിയാളുന്ന ഉക്ഷരഭൂവില്‍ ,
                                                    നീ നിന്‍റെ വന്യതയെ 
                                                    തിരയരുത് .
                                                    നിന്‍റെ ചിന്തകള്‍ ,
                                                    കൂടിലടച്ച കിളിയുടെ ,
                                                    നൊമ്പരത്തിലലിയുന്നു.
                                                    ഇടയ്ക്കണയുന്ന ,
                                                    പുതുമണ്ണിന്‍ ഗന്ധം 
                                                    നിന്‍റെ മൌനത്തെ ,
                                                    ത്രെസിപ്പിക്കം 
                                                    മറന്നുവെന്നു നീ ധരിപ്പിക്കും ,
                                                    പ്രണയത്തെ ഉണര്‍ത്താം 
                                                    ബാല്യം നിനക്ക് തണുപ്പും 
                                                    യവ്വനം നിനക്ക് ഉഷ്ണവുമാണ് ,
                                                    അന്തര്‍ദാഹത്താല്‍ വിയര്‍ക്കുന്ന 
                                                    നിന്‍റെ മനസ് ,
                                                    പെയ്തിറങ്ങിയ പുതുമഴയില്‍,
                                                    നനയുവാന്‍ വെമ്പുന്നില്ലേ ?
                                                    വിണ്ടുകീറിയ മണ്ണിന്‍റെ ,
                                                    മാറില്‍ ,
                                                    നിന്‍റെ മനസിന്‍റെ ,
                                                     മരുഭൂമിയില്‍ 
                                                     ഇനി പുതുമഴയ്ക്കായ്‌ 
                                                     കാത്തിരിക്കാം .                                           


                                                                                                                   രമ്യ പവനന്‍

Sunday, 10 March 2013

                                                           

                                  പുതുദിനം

            
                              ഇരുട്ടിനെ ഹൃദയത്തോടടുപ്പിച്ചു,
                              വെളുപ്പണിഞ്ഞ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രന്‍ 
                              അമാവാസിയിലേക്ക് മറയുവാന്‍വെമ്പുന്നു 
                              താരകള്‍ക്ക് ചുവപ്പ് കലര്‍ന്ന മഞ്ഞ നിറം 
                              ഭൂമിയിലെ ഉഷ്ണതാപത്താല്‍ 
                              ഓസോണിന്‍റെ ഹൃദയം പിളരുന്നു 
                              രാമഴയ്ക്ക് അമ്ലത്തിന്‍റെ ഗന്ധം 
                              ജലത്തിന്‍റെഉറവതേടി,
                              വേരുകള്‍ പായുന്നു 
                              പെരുകുന്ന താപത്തില്‍ 
                              നിലതെറ്റി വീണ ഇലയുടെ ,
                              ഹരിതത്തെ ഹനിക്കുന്നു.
                              തപിക്കുന്ന ഭൂമിയുടെ മാറില്‍ 
                              കരിഞ്ഞപൂക്കളുടെ അലങ്കാരം .
                              ഇന്നു ഭൂമിയുടെ ചരമദിനമാണ്‌ 
                              ആഘോഷങ്ങളെ ,
                              ആരവമാക്കുന്നവര്‍ക്ക് ,
                              ഒരു പുതുദിനം കൂടി .
                                                                                            
 
                               
                                                                                                       രമ്യ പവനന്‍

Thursday, 7 March 2013

                                കൊഴിഞ്ഞ പൂക്കള്‍

                         
                            മുറിവുകള്‍ക്കു മുകളിലെ ഉപ്പുകാറ്റായി
                            നേര്‍ത്ത വേദനയില്‍ കുതിര്‍ന്ന്
                           ചിതലരിച്ച ഓര്‍മ്മകളുടെ,
                           ബാക്കിപത്രമായ്
                           മനസ്സില്‍ എവിടെയോ,
                           അക്ഷരപ്പൂക്കളുടെ മദിക്കുന്ന ഗന്ധം.

                           കാലത്തിന്‍റെ ഓളങ്ങളില്‍
                           എവിടെയോ ഒഴുകി
                           ജീവിത തിരകളെ എണ്ണി
                           ഇന്ന് ഞാന്‍,
                           കൊഴിഞ്ഞ പൂക്കളെ
                           സ്വപ്നം കാണുന്നു.


                                                                                                   രമ്യ

Wednesday, 6 March 2013

                                       നിറഭേദം


                   പച്ചയും മഞ്ഞയും ഇലകള്‍ക്കിടയില്‍
                   ഞാനെന്‍റെ പ്രായത്തെ അളന്നു.
                   പച്ചിലകള്‍ എനിക്കായ്
                   ഒരു പൂക്കാലം തന്നു
                   സൗരഭ്യത്തെ നേദിച്ച്,
                    വസന്തത്തിന്‍റെ നിരചാര്‍ത്തായി.
                    നേര്‍ത്ത തെന്നല്‍
                   എനിക്ക് താരാട്ട് പാട്ടായി
                   ഇന്നത്‌ കൊടുങ്കാറ്റ്
                   ജീവിതച്ചുഴിയില്‍ വട്ടം തിരിയുന്നു
                   നില തെറ്റി ഉഴറി
                  ഞെട്ടറ്റു വീഴുന്ന
                  ഇലയുടെ നിറം മഞ്ഞയാണ്
                 ജരാനരകള്‍ ബാധിച്ച മഞ്ഞ
                  ജീര്‍ണമായ കരിയിലകള്‍ക്കിടയില്‍ക്കിടന്ന്
                  ഞാനിന്ന്,
                  പച്ചിലയെ സ്വപ്നം കാണുന്നു..


                                                                                                രമ്യ