Monday, 29 December 2014

                     മരണപത്രം

                  --------------------
പെരുവഴിയില്‍ ദിശയറ്റവാക്കുകള്‍,
ഒന്നുരിയാടാനാവാതെ,
ഹൃദയാഴങ്ങളില്‍ കിനിഞ്ഞിറങ്ങിയ –
മഴപൊട്ടുകലര്‍ന്ന,
നിന്‍റെ മൗനവചസിന്‍ മദ്ധ്യേ-
പടര്‍ന്നൊഴുകിയകന്ന വൈഖരിയായ്,
വിദൂരതയുടെ അബോധതീരങ്ങളില്‍
അലയടിക്കുന്നു.
ഉന്മകള്‍ അടക്കംചെയ്ത –
കൈപുസ്തകതാളുകളില്‍
എന്നിലെ മരിച്ച വാക്കുകള്‍,
പുനര്‍ജനിക്കപെടുന്നു.
ഇന്നലെകളെ പുല്‍കി
നാളെയുടെ താളുകളില്‍
അടര്‍ന്നുവീഴാതെ,
നിനക്കുമാത്രമായി
ഞാന്‍ ഒരു ആത്മഹത്യാകുറിപ്പ്
എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. 






                                                                                      രമ്യ പവനന്‍

Thursday, 30 October 2014


                             പുനര്‍ജ്ജന്മംതേടി 


                                        ഞാന്‍ മടങ്ങുകയാണ് ,
                                        നിന്‍റെ മൌനങ്ങള്‍ 
                                        തണല്‍ വിരിച്ച ,
                                        വേനലിന്‍റെ ആകാശങ്ങളിലൂടെ  
                                        ദീര്‍ഘമായ യാത്രകളില്‍ 
                                        അവ്യക്തമായ പിന്‍വിളികള്‍ക്കപ്പുറം 
                                        മരിച്ച് നിന്നിലേക്ക്‌ ,
                                        പുനര്‍ജനിക്കപ്പെടുന്ന -
                                        നിമിഷത്തെ തേടി .

                                        ജന്മാന്തരങ്ങള്‍ക്കതീതമായ് 
                                        ആ ഹൃദയാന്തരത്തില്‍ ,
                                        ഒരു ചെടി .
                                        നവ്യമാം അനുരാഗം ,
                                        വിരിയിക്കുന്ന -
                                        പൂമൊട്ട് .
                                        അതിലുപരി ,
                                        ഋതുപര്‍ണന്‍ എണ്ണാത്ത -
                                        ഒരില .
                                        പുനര്‍ജന്മത്തിന്‍റെ -
                                        സങ്കല്പ ഭൂമികയില്‍ ,
                                        ഞാന്‍ നിരന്തരം ജനിക്കപെടണം .
                                        ഇലക്കയ്യില്‍ തഴമ്പിച്ച -
                                        രേഖകളില്‍ ,
                                        എന്‍റെ ജാതകക്കുറിപ്പുകള്‍ 
                                        വായിക്കപ്പെടണം .
                                        പകലൊടുങ്ങാത്തമനസുകളില്‍ ,
                                        രാവണയാത്ത ദിനങ്ങളെണ്ണ ണം    .
                                        നിന്‍റെ വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ കിളിര്‍ത്ത 
                                        തളിരിലയിലെ ,
                                        നീലഞരമ്പ്കളില്‍ -
                                        ഉന്മാദത്തിന്‍ ഉറവയുണ്ട് 
                                        എന്‍റെ മേഘങ്ങള്‍പെയ്യ്ത മഴകള്‍ ,
                                        കിനിഞ്ഞിറങ്ങിയൊഴുകിയപുഴ ,
                                        ചാലൊടുങ്ങി ,
                                        വേനലുകളില്‍ ലയിച്ച് ,
                                        വീണ്ടും നിന്‍റെ ഉറവകളില്‍ 
                                        പുനര്‍ജനിക്കപെടണം .
                                        മരണത്തിനോടുവിലെ പുനര്‍ജ്ജന്മം 
                                        നെരിപ്പോടില്‍ അണയാത്ത സ്വപ്നമായിരുന്നു .     








                                                                                                                      രമ്യപവനന്‍   

Thursday, 16 October 2014


                                 ചിത്രത്തിലൊളിപ്പിച്ചത് 


                                      അവന്‍ വരച്ചുവെച്ച ചിത്രതിനരികെ -
                                      പച്ചയും നീലയും ഇടകലര്‍ന്ന് 
                                      അബോധഭൂമിതന്‍ ആഴങ്ങളില്‍ 
                                      ഒരു പുഴയൊഴുകുന്നുണ്ട് .

                                      മറന്നു വെച്ച ഉറവയില്‍ 
                                      ചെമ്പഴുക്കപോലെ 
                                      ആയിരം സൂര്യന്‍മാര്‍ 
                                      ഒന്നിച്ചുദിച്ച് അസ്തമിക്കുന്നുണ്ട് . .
    
                                      പുഴയുടെ കൈവഴികള്‍ 
                                      എന്‍റെ നീലഞരമ്പുകളാണ് .

                                      കാമനകള്‍ വേര്‍പെടുത്തിയ -
                                      സിരയിലൂടൊഴുകിയെത്തിയ നിണം ,
                                      ചാലിച്ച് ,
                                      നിന്‍റെ കടുത്ത ഉന്മാദങ്ങളെ 
                                      ചുവപ്പിക്കാം .

                                      നീ രാത്രിയും ,
                                      ഞാന്‍ നിലാവുമാകാം .
                                      ഇരുളില്‍ വിരിഞ്ഞ -
                                      പൂവിന് ,
                                      കാമത്തിന്‍റെ നിറം പകരാം .
                                      ധനുകുളിരിലിളം ചൂടുപകരാന്‍ ,
                                      നിലാവു പെയ്യിക്കാം .
                                      നഭസ്സിന്‍ തൊട്ടിലില്‍ 
                                      നക്ഷ്ത്രക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ -
                                      പെറ്റ് വളര്‍ത്താം .

                                      തീര്‍ന്നു ,
                                      നിന്‍റെ മോഹങ്ങള്‍ക്ക് 
                                      ഇവിടെ വിരാമം .

                                      ഇനി ,
                                      എന്നിലെ ജാലകവഴികളില്‍ 
                                      നിനക്ക് അസ്തമിക്കുന്ന-
                                      സൂര്യനെ ദര്‍ശിക്കാം .
                                      നിനച്ചിരിക്കാതണഞ്ഞ -
                                      വേനല്‍മഴയില്‍ നനഞ്ഞ് ,
                                      കുതിര്‍ന്ന് ,
                                      പടര്‍ന്നൊഴുകിയ ,
                                      ചിത്രമായ് 
                                      കുങ്കുമചുവപ്പായ് 
                                      ആകാശവീഥിയില്‍ 
                                      ലയിക്കാം .      







                                                                                                  രമ്യപവനന്‍       

Wednesday, 15 October 2014


                                 ഉഭയജീവിതം 

              
                                  മറുപിറവി തേടി ജന്മത്തിന്‍റെ
                                  ഒരു വരമ്പില്‍ ,
                                  ഉയര്‍ന്നുപൊങ്ങുന്ന മഴക്കരച്ചിലുകളില്‍ 
                                  വിധിയും ,വിപരീതവും 
                                  വിളര്‍ത്തുപോയ -
                                  പായല്‍വഴികളില്‍ 
                                  ഉഭയജീവിതത്തിലെ 
                                  വ്യാകരണതെറ്റുകള്‍ 
                                  തവളപൊത്തലുകളായ് 
                                  മറന്നുവെച്ച സ്ത്രീസ്വത്വ -
                                  ഭൂമികയിലെ ,
                                  പുംലിംഗവഴികളെ 
                                  തിരയുകയാണ് .
                                  പെണ്‍മയും ,ആണ്‍മയും 
                                  ഒരേ ചാലിലൊഴുകി 
                                  രണ്ടായ്‌ പിരിഞ്ഞ കൈവഴിയില്‍ -
                                  വാലിളക്കി ,
                                  ഉഭയജീവികള്‍ 
                                  ഒരു വംശത്തിന്‍റെ 
                                  തിരുശേഷിപ്പുകള്‍ .

                                  അവശേഷിപ്പിച്ച തുലാവര്‍ഷ -
                                  പച്ചയില്‍ ,
                                  തോട്ടുവക്കത്തെ 
                                  ഒതുക്കുകല്ലിനടിയില്‍ ,
                                  ഉണര്‍ച്ചകളില്‍ 
                                  ചരിത്രത്തിലെ 
                                  ഉഭയജീവിക്കഥകള്‍ 
                                  നിര്‍ത്താതെ ..
                                  തളരാതെ ...
                                  പുലമ്പുന്നു 
                                  ഇരമ്പിയാര്‍ത്ത -
                                  മഴക്കരച്ചിലായ് .   
                                 






                                                                                                      രമ്യപവനന്‍

Monday, 28 July 2014

 

                                ദ്വീപ്‌ 


                                മറവിയെ  ഓര്‍മിപ്പിച്ച് 
                                ഓരോ നിമിഷവും 
                                നീ എന്നില്‍ ജനിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു .

                                കാര്‍മേഘക്കുളിര് 
                                നിറഞ്ഞു പെയ്യുമ്പോഴും 
                                പെയ്യ്‌തൊഴിഞ്ഞ മഴമേഘങ്ങളില്‍ 
                                തങ്ങിയ മനസിനെ തിരയുമ്പോഴും 
                                കൈ മടങ്ങുന്ന നിമിഷാ ര്‍ത്ഥങ്ങളിലൂടെ ,
                                നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിച്ച്കൊണ്ടേയിരുന്നു .

                                ഇന്ന് ,
                                അതിരുകളാല്‍ വലയം ചെയ്യ്ത -
                                ദ്വീപാണ് ഞാന്‍ .
                                കടലാഴങ്ങളെ സ്പര്‍ശിക്കാതെ 
                                ആകാശനീലിമയെ പുണരാതെ 
                                ഉന്മധ്യതയില്‍ തങ്ങി -
                                ജല വഴിയില്‍ ജഡമാകുമ്പോഴും 
                                വേറിടുന്ന ആത്മാവിന്റെ -
                                ഉള്‍കാമനയില്‍ 
                                നീ ജനിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കും .




                                                                                                               രമ്യപവനന്‍    

Thursday, 22 May 2014

പറയാന്‍മറന്നത് 

ഉറഞ്ഞ മഞ്ഞ ഉറക്കത്തില്‍ ..
നേര്‍ത്ത നൊ മ്പര പടവുകള്‍ ഇറങ്ങി
എന്നെ തട്ടിയുണര്‍ത്താതെ ,
എന്നെ സ്പര്‍ശിക്കാതെ
ഒരു നിഴലായ് ലയിച്ച പ്രണയമുണ്ട് .

ഓരോ യാമങ്ങളിലും
ഞാന്‍ തിരയുന്നത്
എന്നില്‍ ഉറഞ്ഞുപോയ
നിറമില്ലാത്ത പ്രണയത്തെയാണ് .
പ്രണയം മഴയായും
പൂവ് പ്രണയാതുരമായും
പുഴയും പൂനിലാവും
പ്രണയമാനസങ്ങളായും
തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍
നിറമില്ലാത്ത പൂമ്പാറ്റതന്‍ -
തേരിലേറി
സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിന്നും ,
സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്
ഒഴുകും
നിറമില്ലാത്ത ഈ ശൂന്യതയാല്‍
പ്രണയകനവുകളുടെ
സുതാര്യതയിലൂടെ
ആത്മാവില്‍ ,
മുറിവുകള്‍ ഇറ്റിറ്റ് ,
പ്രണയം പൊടിയുന്നു .
എനിക്ക് ചുറ്റിലും നിറയും
പ്രണയകലമ്പലുകള്‍ക്കിടയില്‍
ഇടയ്ക് ഓര്‍മവരും
നീ എന്‍റെ മറന്നുവെച്ച -
പ്രണയമായിരുന്നെന്ന് ...


                         

                                                                                            രമ്യ പവനന്‍

                                                           

Friday, 9 May 2014


                             രേഖയിലൂടെ ...


                                             കൈവെള്ളയിലെ  ,
                                             നേര്‍ത്ത രേഖയിലൂടെയാണ് 
                                              ഒരു ജന്മാന്തരത്തിന്‍ 
                                              വരമ്പില്‍ നിന്ന് ,
                                              നീ എന്നിലേക്കും ,
                                              ഞാന്‍ നിന്നിലേക്കും ,
                                              ചേക്കേറിയത് .

                                               ആദിയും അന്ത്യവും ,
                                               വരച്ചു വെച്ച -
                                               മൃദു രേഖതന്‍ ,
                                               കൈവഴികളില്‍ 
                                               ചെറു തേനിന്‍പുഴയൊഴുകി .

                                               വ്യാഴമണ്ടലത്തിന്‍ ,
                                               ഉന്മധ്യതയിലെ ,
                                               ഋജുരേഖയില്‍ ,
                                               ചാഞ്ഞിറങ്ങിയ-
                                               ശിഥില മോഹങ്ങളിലാണ് 
                                               നിന്‍റെ ഹൃദയരേഖ 
                                               ആദ്യം സ്പര്‍ശിച്ചത് .

                                               വരണ്ട പ്രണയത്തിന്‍റെ 
                                               അടയാളപെടുത്തലുകളായ് ,
                                               അവ നെടുകെ ഛെദിക്കപെട്ട് ,
                                               ഒന്ന് ജനിയിലേക്കും ,
                                               മറ്റൊന്ന് മൃദിയിലേക്കും 
                                               പ്രയാണത്തിലാണ് .

                                               പാതിയറ്റ ആയുര്‍രേഖയില്‍,
                                               വഴിയറിയാതെ , 
                                               ഭീതിയിലമര്‍ന്ന് ,
                                               രേഖകള്‍ക്ക് നടുവില്‍ 
                                               പരസ്പരം മുറിഞ്ഞുപോയ -
                                               നമ്മള്‍ .








                                                                                                രമ്യപവനന്‍